czwartek, 1 lipca 2010

Szakszuka



Dawno, dawno temu, gdy Marzynia posiadała jeszcze banknoty emitowane przez Narodowy Bank Polski w ilości pozwalającej na zakupy, kupiłam se na Allegro takie fajne naczynka do zapiekanek, jednoosobowe, że się tak wyrażę. One chyba nawet mają specjalną nazwę (której nie znam) i bardzo fajnie prezentują się na stole. 

Niestety, na moim stole nie miały okazji się prezentować aż do tej pory, ponieważ gotując gargantuiczne ilości żarcia nie miałam czasu i ochoty bawić się w pojedyncze porcyjki. Ale…
Ale są wakacje… A hurma i czereda śpi jak zabita…
Nie, nie jestem aż TAKĄ świnią, budziłam, a jakże! 
I lojalnie ostrzegłam, że zeżrę sama, jeśli nie pomogą mi w kuchni. I nie była to godzina szósta rano, lecz wpół do dziewiątej. Nie wstali, nie pomogli, nie jedli. Amen!
A to, co Mamcia sobie zrobiła na śniadanko (i dojadła na obiadek, bo było więcej) nazywa się szakszuka. Na blogach ludzie piszą to shakshuka (nie wiedzieć czemu, skoro to potrawa żydowska, przejęta podobno od Arabów). Kiedy zobaczyłam, jak to cudnie wygląda na blogu u pani „Makagigi i 55 pierników” od razu pomyślałam o moich paterkach do zapiekania.
Wersji tej szakszuki jest mnóstwo i pozwala na dowolne kombinacje. Podobno tylko trzy składniki są niezmienne: oliwa, pomidory i jajka. Więc ja zrobiłam po swojemu i wyszło przepyszne, o ile ktoś lubi „arabskie” smaki, bo dodatek orientalnych przypraw zupełnie odmienił charakter tej „leczowatej” potrawy. Jedzonko jest rozgrzewające, dlatego w te gorące dni lepiej nadaje się na poranną porcję energii, jeszcze po chłodzie. No chyba, że ktoś potrzebuje dopalacza na upojny wieczór…

SKŁADNIKI (wychodzi porcja dla 2 osób głodnych lub trzech, które by coś przetrąciły):
1 kartonik lub puszka pomidorów, które widziały słońce  (nasze się jeszcze nie nadają),
2 małe czerwone papryki,
1 cebula,
3 ząbki czosnku,
1/3 łyżeczki kminu rzymskiego (to on robi ten odmienny smak),
1/3 łyżeczki przyprawy orientalnej (niestety, nie wiem, co w niej było, ja swoją kupiłam przy okazji zakupu mąki w sklepie Bogutyn, chyba jest sypana z jakiegoś większego wora, ale mnie bardzo smakuje),
chili lub pieprzu cayenne wg uznania,
sól, pieprz,
oliwa z oliwek,
natka pietruszki do posypania (w oryginale jest kolendra, ale i nie mam, i nie lubię)
po 1-2 jajka na osobę.

WYKONANIE:
Na głęboką patelnię wlać dość dużo oliwy. Dodać skrojoną w długie pióra cebulę i 2 ząbki czosnku, zeszklić (nie rumienić). Pod koniec szklenia dodać zmiażdżony (ja w moździerzu z Ziem Odzyskanych, pamiątka z szabru) kumin i jeszcze chwilę dusić na oliwie. Tej orientalnej przyprawy nie chciałam smażyć, bo mogła mieć paprykę w składzie, a wtedy potrawa gorzknieje. Wlać pomidory i odparowywać, aż sos uczyni się dość gęsty. Wtedy dodać paprykę skrojoną w paseczki, posolić i dusić prawie do miękkości papryki. Doprawić pieprzem, ostrą papryką i jakąś lewantyńską mieszanką przypraw. Ja lubię smak świeżego czosnku, więc trzeci ząbek wdusiłam do potrawy tuż przed zapiekaniem.
Pachnie wspaniale, nie wiem, jak H&C wytrzymała w łóżkach.
Następnie tę massę warzywną przekładamy do czegoś, w czym będziemy to zapiekać. Aha, wcześniej trzeba se włączyć piekarnik, na 180 stopni, ja dałam grzanie góra i dół, bo lubię jajka mocniej ścięte. W cudownie czerwonej paciarze robimy dołeczki, tyle ile ma być jajek. Ponieważ ja biesiadowałam sama, więc wzięłam jedno naczynko i 1 jajo, i porządnie odgarnęłam massę z dna paterki, jako że chciałam mieć jajko lepiej usadzone, a nie larowate. Tam napłynęła oliwa i jajko mi się upiekło do ulubionego stadium, zwanego światowo molet (białko dobrze ścięte, żółtko półpłynne). Jajeczko posolić i zapiec do pożądanego stanu. Posypać natką pietruszki lub kolendry i delektować się potrawą, która jest oryginalna, zdrowa i jeszcze cieszy oko.
P.S. I jeszcze wygrała konkurs kulinarny u Bryssski na potrawę z pomidorami!

14 komentarzy:

  1. Marzyniu Ty, to potrafisz zaskoczyć. Takich wspaniałych naczynek (jakby ich nie nazwać) nie mam! Potrawa u Ciebie wygląda znakomicie i super apetycznie - jednak nie będę jej mogła nawet wypróbować, bo jestem uczulona na paprykę.Pozdrawiam i miłego dnia życzę.

    OdpowiedzUsuń
  2. Mniammm!!! pozwolisz ,że wyssam to jajo, moje ulubione takie cieknące....

    OdpowiedzUsuń
  3. Toż to nasze swojska jajecznica na pomidorach, tylko nie zbełtana :)

    OdpowiedzUsuń
  4. To ja Ci podpowiem, bo wiem. Te naczynka nazywają się Fajne Jednoosobowe Naczynka Do Zapiekanek. :D
    Szakszuka wyszła Ci przednio, jak widzę. Muszę też sobie zrobić, tak z Buruuśką kusicie...

    OdpowiedzUsuń
  5. Witaj :) Strasznie fajne to jest! U Basi już wcześniej wypatrzyłam ale postanowiłam jednak czekać do sierpnia, na te pomidory :)
    Naczynka praktyczne bardzo, ja robie małe porcje więc akurat :)
    Pzodrawiam ciepło :)))

    OdpowiedzUsuń
  6. Komentarz mi nie wlazł...ehhhhhh

    Zrobię to jutro na porę obiadową...i na koniec posypię utartym parmezanem...

    OdpowiedzUsuń
  7. No to zostawiam komentarz dla jaj:)

    OdpowiedzUsuń
  8. wow piękne smakowite zdjęcia zrobiłaś Marzyniu aż mi slinka cieknie :) wciągnęłabym coś takiego, no i piękne naczynka :))pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  9. Wygląda szalenie apetycznie. Opis też zachęca wiec... nic tylko spróbować;)

    OdpowiedzUsuń
  10. No dobra, Twoja szakszuka wizualnie ładniejsza - chociaż obstaję przy tym, że powinna być serwowana z dużej, wspólnej patelni, a nie z fikuśnych kokilek :P I jednak dodatek papryki budzi mój sprzeciw, bo z Ziemi Obiecanej przenosi nas ona brutalnie na terytoria madziarskie, a to zupełnie inna bajka (choć skądinąd jajecznica na leczo, danie którym nasi przyjaciele z Budapesztu stawiali nas na nogi po nocy spędzonej nad palinką, a którą potem sam stawiałem na nogi rodzinę podczas wycieczki do Tokaju, budzi we mnie piękne wspomnienia). Chyba że chodzi o chili, wtedy ok. W izraelskim przepisie, który mam, występują natomiast kostki bakłażana podsmażone na oliwie.
    Shakshuka?! A cutlet shabovy??? :)
    Serdeczności!
    FzN

    OdpowiedzUsuń
  11. Też nie lubię kolendry :) Z tą papryką i jej smażeniem, to jest dziwne, kiedyś oglądałem program, w którym prowadzący gotował gulasz węgierski i mówił, że podstawą gulaszu węgierskiego jest właśnie smażona papryka w proszku, która nadaje mu smak... Muszę to skonfrontować z Twoją wiedzą i doświadczeniem kulinarnym :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Własnie cos takiego szukałam :) az ślinka cieknie ..
    domoweeprzepisy.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  13. Naczynie wygląda jak mała nelsonka, szakszuka pysznie wygląda!

    OdpowiedzUsuń

Zalew spamu i mnie pokonał... dlatego musiałam włączyć tę uprzykrzoną weryfikację obrazkową :-(